postheadericon دنیایی که می خواهم - سعید محسن

 از نامه سعید محسن خطاب به خواهرش - فروردین 1342
خواهرم، گفتی باز چیزی بنویسم و بر دفتر تو که از تراوشات پاک احساساتت و از قطعات زیبای دوستانت مرشح است، سطری بنگارم. قلمی به دستم دادی و خواستی که بر لوحه یی نقشی مصور کنم. ولی نمی دانم که با تو از چه سخن گویم. از دنیای دلدادگان، از فراق و جدایی، از نگاه معصوم دخترک زیبای دهاتی بر لباس زرین آن پسرک هوسران شهری، یا از طبیعت زیبا و زیباییهای آن، ولی با تو من سخن از آن دنیایی می گویم که شاید در آن از همه جا سخن گفته باشم. از دنیایی که انسانها به خاطر سکه های زر و نقره شکم نمی درند و به خاطر خودکامی و خودخواهی، انسانها را به قید بندگی مقید نمی سازند. دنیایی که هوسها بر انسانها حکومت نمی کند، عشقها به هوسها آلوده نمی شود و زیبایی طبیعت را مصنوعات بشری محو نمی کند. کاخ ستمگران و ثروتمندان سنگدل، دل یتیمان گرسنه را آزرده نمی سازد، انسانها در نهاد واقعی متجلی می شوند، نه گرگی در لباس میش. می دانی، آزادی و مساوات و برابری تمام مزایای جاهلیت را محکوم می کند. می دانی، برای انسان سیاه ارزش انسانیت قائل است، دنیایی که شیفتگان تمدن مسخره آمیز قرن بیستم را محکوم می نماید...
دنیایی که انسانها به همدیگر به چشم انسانیت می نگرند، نه چپاولگری و غارتگری چنگیزی را در لباس تمدن جلوه می دهند، مرزهای اقتصادی مشخص می کنند و در استعمار جدید خون ملتها را می مکند. آری از چنین تمدنی که نرون خونخوار شهر روم را روسپید کرده است، از این تمدنی که مَکبثها و چنگیزها در چپاولگری به گردش نمی رسند، بیزارم. دلم می خواهد دنیایی به وجود آید که احساسات پاک و لطیف بشری جلوه نماید و انسانیت تجلی کند و بشر همدیگر را به چشم برادری و برابری بنگرد. ارزش انسانها به فضیلت و کار آنها باشد...
سعید محسن در 4 خرداد 1351 در سن 33 سالگی، پس از تحمل ماهها شکنجه، به همراه دیگر بنیانگزاران و اعضای مرکزی سازمان مجاهدین خلق به جوخه اعدام سپرده شد.

postheadericon تحریف تاریخ توسط مجتبی واحدی

از صحبتهای مجتبی واحدی در برنامه "افق" تیر ماه 1390 در صدای آمریکا. بدون شرح:
... بعید می دونم که به فرض بعد از دو تا محاکمه و چند تا اعدام یک سازمان بتونه به فاز نظامی منتقل شه ...
... گمان نمی کنم بشه به راحتی گفت که چون مثلا حکومت یک برخوردی با اونا شروع کرد بلافاصله اونا به یک فاز نظامی منتقل شدند...
...تو پرونده ای که انجمن اسلامی دانشگاه برای کلاهی تشکیل داده گفته وابستگی به سازمان مجاهدین داره ...
...حتما همونطور که حکومت توجیهاتی برای کار خودش داره اونا هم توجیهاتی دارن...
...این کارها می تونه با برنامه ارعاب باشه، همون کاری که الان حکومت ایران می کنه، یعنی حکومت ایران الان می شه گفت که دارن از به قول خودشون منافقین درس می گیرن، یعنی چیزی که "منافقین" سی سال پیش انجام داده اند حکومت ایران یاد گرفته یعنی از طریق ارعاب ...
...بدون توجه به اینکه بگیم شروع کننده کی بوده...
...سازمان مجاهدین و "سازمانهای کار تروریستی" همونقدر مقصرند که حکومت ایران که به این بهانه هنوزم که هنوزه دادگاههای  انقلابی و بدون محاکمه تشکیل می ده...
...اونچه که من از صیاد شیرازی یادم میاد مقابله با رژیم صدامه در جنگ، من نمی دونم جنایتش چی بوده... کسی که حداقل مردم ایران خاطرات رزمندگی و ایثار ازش دارن...
...سازمان مجاهدین مسئولیت (انفجار دفتر حزب جمهوری اسلام) را نپذیرفت به دلیل نفوذی که در حکومت داشت و نمی خواست این نفوذو از دست بده... آقای مهدوی کنی اون موقع نخست وزیر دولت موقت بوده... آقای مهدوی کنی پیشنهاد داشت به کلی اعدامها قطع شود... اینها (مجاهدین) حتی در حد مهدوی کنی نفوذ در حکومت داشتند!
...در جاهای مختلف کتاب آقای رفسنجانی اشاره هست به کسانی در داخل حکومت که سفارش سازمان مجاهدین رو می کردند، طبیعیه که یه همچین سازمانی نخواد ارتباطش با حکومت قطع شه...
...بهشتی یکی از دمکراتترین آدمها بود...

postheadericon از روزهایی که با محمد بودم (قسمت سوم) - احمد حنیف نژاد

اواخر دوران سربازیش یک روز با 3یا 4 نفر از دوستان سابقش جلسه ای ترتیب داد. توضیحاتی راجع به اوضاع و احوال سیاسی روز داد و مقداری راجع به وظیفه انسان آگاه صحبت کرد. در نهایت خیلی روشن و صریح به آنها گفت شما دنبال آرزوها و زندگی عادی خود رفته اید. مگر شما نبودید که چند سال پیش قرآن تفسیر می کردید و دم از اسلام و آزادی می زدید؟ پس چه شد؟ چه شد که وظیفه از گردن شما ساقط شده؟ بعد چند آیه از قرآن خواند. با وجود اینکه با آنها برخورد بسیار قاطعی کرد ولی هیچکدام آنها موضع منفی نداشتند و همگی اظهار شرمساری می کردند.
در عین تکاپو و تلاش بی وقفه بسیار هشیار بود که چپ روی و راست روی نکند. یک بار یکی از بچه ها یک سلاح کلت به دست آورده بود و با کلی امید و آرزو برای او برد. با اینکه در آن موقع سلاح خیلی جاذبه داشت و مورد نیاز سازمان هم بود، ولی محمد آقا این را تبدیل به یک بحث آموزشی کرد و در یک نشست چپ روی و راست روی را به همه ی ما آموزش داد.

postheadericon از روزهایی که با محمد بودم (قسمت دوم) - احمد حنیف نژاد

سال 36 برای اینکه بتواند در کنکور شرکت کند، به دبیرستان فردوسی که دبیرستان درجه یک تبریز بود، رفت. سال 37 دیپلم گرفت و در کنکور دانشگاه تریز قبول شد. اما یک ماه بعد دانشکده را ترک کرد تا سال دیگر در کنکور دانشگاه تهران شرکت کند. برای تأمین هزینه کنکور سال بعد، همان سال در دبیرستان خصوصی کمال به تدریس پرداخت. سال 37 به جلسه یی می رفت که حدود 60-50 نفر بودند. بیشترشان فرهنگی و بازاری و اغلب هم اهل مطالعه بودند. هر هفته پنجشنبه ها یا جمعه ها جلسه داشتند. در آن قرآن و صحیفه سجادیه را تفسیر می کردند. محمد در آنجا با عناصر فعال آنها بحث و گفتگو می کرد. انتقاد می کرد. روی اشکالات کارشان انگشت می گذاشت. اما مدتی بعد، باز هم احساس کرد دیگر آن کارهای قبلی به جایی نمی رسد. البته باز هم در جلسات تفسیر قرآن و جلسات دیگر می رفت و با آنها بحث می کرد و نظراتش را می گفت و اشکالات آنها را گوشزد می کرد. ولی دیگر این را خوب فهمیده بود که این جلسات و آن نوع کارها مشکلی را حل نمی کند.

postheadericon چرا مجاهدین در اشرف مانده اند؟ حسن حبیبی

سابقه حضور متشکل و منسجم مجاهدین در عراق به اواسط سال 1365 بر میگردد. در بهار این سال دولت تهران با اهرم گروگانگیری دولت فرانسه را برای ممانعت از فعالیت سیاسی مجاهدین در پاریس تحت فشار قرار داد. مسعود رجوی که بین ماندن در فرانسه به شرط سکوت و یا ترک این کشور مخیر شده بود، تصمیم گرفت برای استمرار فعالیت در راستای سرنگونی حکومت تهران به عراق برود. در آن زمان خاک عراق از کلیه جهات تنها نقطه ای بود که در آن امکان سازماندهی و متشکل کردن نیروهای مخالف و وارد آوردن ضربات نظامی به رژیم عملی بود.
این تصمیم در آن زمان  با انتقادات کمابیش شدید از جانب نیروهای سیاسی روبروگردید ولی چون عملا به تشکیل ارتش آزادیبخش ملی که بازوی نظامی کارایی بود، منجر گردید،انتقادات مزبور دامنه اجتماعی پیدا نکرد.

postheadericon از روزهایی که با محمد بودم (قسمت اول) - احمد حنیف نژاد

اولین خاطرات کودکی من با تصویر هایی از او، که همیشه نقش برادر بزرگتر را برایم داشت، همراه است. اولین خاطراتم به دورانی باز می گردد که 8-7 سال بیشتر نداشتم. او که یک نوجوان 17-16 ساله بود، دستم را می گرفت و پا به پا به جاهایی می برد که زیاد برایم آشنا نبود. گاهی به اطراف شهر می رفتیم و گاه از هیأتهای  مذهبی سر در می آوردیم. در دوران بعد از کودتای 28مرداد، اگر اشتباه نکنم در سالهای 36-35 بود که یکبار شاه برای قدرتنمایی و تثبیت موقعیت خودش می خواست به تبریز بیاید. به همین مناسبت شهر را آذین بندی کرده بودند و نزدیک دروازه تهران طاق نصرت بزرگی درست کرده بودند. وقتی نزدیک طاق نصرت رسیدیم، محمد با اشاره به آن گفت: "نگاه کن این همه پول خرج کرده اند، سه چهار روز بعد همه اش را خراب خواهند کرد."

postheadericon طرح صلح شورای ملی مقاومت

1- اعلان فوری آتش بس بین کلیه ی نیروهای دو کشور در زمین، هوا و دریا.
2-  تشکیل کمیسیون نظارت بر آتش بس و عقب نشینی تحت نظر یک مرجع مرضی الطرفین یا دبیرکل ملل متحد.
3- عقب نشینی نیروهای دو کشور تا پشت مرزهای مشخص شده در پروتکل های راجع به علامت گذاری مجدد مرز زمینی ایران و عراق و پروتکل راجع به تعیین مرز رودخانه ای بین ایران و عراق و صورتجلسات نقشه ها و عکسبرداری های هوائی ضمیمه ی آن دو که بامضای دو طرف رسیده است. زمان لازم برای عقب نشینی به مرزهای بین المللی مذکور به تشخیص کمیسیون نظارت بر آتش بس، قبل از اعلان آتش بس تعیین می شود.
4- مبادله ی کلیه اسرای جنگی، حداکثر در ظرف سه ماه پس از اعلان آتش بس با رعایت مقررات بین المللی، تحت نظر صلیب سرخ بین المللی.
5- ارجاع مساله تعیین خسارت های ناشی از جنگ به دیوان بین المللی لاهه جهت تعیین خسارت های ناشی از جنگ و نحوه ی تادیه ی حقوق ایران. رای دیوان در این مورد لازم الاجرا خواهد بود.
6- تعهد طرفین به فراهم نمودن موجبات بازگشت پناهندگان و رانده شدگان دو کشور به یکدیگر، با اعلام عفو عمومی و تضمین امنیت مالی و جانی آنها.
7- تنظیم قرارداد قطعی صلح بین دو کشور، بر مبنای احترام کامل به حاکمیت و استقلال ملی، تمامیت ارضی، عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر، حسن همجواری و مصونیت مرزها از تجاوز.
* طرح حاظر در یک مقدمه و 7 بند باتفاق آراء در شورای ملی مقاومت بتصویب رسیده است.
مسئول شورای ملی مقاومت
مسعود رجوی
61/12/22


Blog Archive

About Me

ماه و پلنگ
View my complete profile
Powered by Blogger.